Η Κινησιοθεραπεία ορίζεται ως η εφαρμογή επιστημονικά τεκμηριωμένων αρχών άσκησης, προσαρμοσμένων για να ενισχύσουν τη δύναμη, την αντοχή, και την κινητικότητα των ατόμων με λειτουργικούς περιορισμούς ή εκείνων που απαιτούν εκτεταμένη φυσική κατάσταση. Η Κινησιοθεραπεία και η Φυσικοθεραπεία είναι παρόμοια πεδία που και τα δύο στοχεύουν στη θεραπεία και αποκατάσταση των ασθενών που έχουν υποστεί κάποιο σωματικό τραύμα ή υποφέρουν από μία (χρόνια) ασθένεια.


Για κάθε ασθενή, ο φυσιοθεραπευτής θα:
- αξιολογήσει την κινητικότητα, τη δύναμη και την αντοχή του ατόμου
- συζητήσει μαζί του τους στόχους της θεραπείας
- εκπαιδεύσει τον ασθενή για το πώς λειτουργεί το σώμα και τι προκαλεί την εξασθένιση
- φτιάξει ανάλογο της περίπτωσης στοχευμένο σχέδιο θεραπείας
- καθοδηγήσει τον ασθενή στην εκτέλεση των ασκήσεων σωστά
- παρακολουθεί την πρόοδο
- τροποποιεί το σχέδιο όπως απαιτείται για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων
Εκτός από την επιλογή των σωστών ασκήσεων, η επιτυχής έκβαση εξαρτάται από το πόσο καλά ο θεραπευτής με τον ασθενή συνεργάζονται. Η οικοδόμηση μιας καλής σχέσης και η παρακίνηση του ασθενούς να κάνει τις ασκήσεις τακτικά είναι ένας βασικός ρόλος του φυσιοθεραπευτή.
Η Κινησιοθεραπεία, συνίσταται κυρίως σε ασθενείς που πάσχουν από:
- Χρόνιους πόνους και φλεγμονές στην σπονδυλική στήλη (αυχεναλγίες – οσφυαλγίες-ισχιαλγίες) και στα άκρα
- Σε ασθενείς με λανθασμένα και κακά πρότυπα κίνησης και στάσης
- Σε ηλικιωμένους και μη με αρθροπάθειες και οστεοπόρωση
- Ατροφία μυών
- Πάρεση των άκρων ή νευρολογικά περιστατικά (αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, πάρκινσον, σκλήρυνση κατά πλάκας, πολυνευροπάθειες, κ.α.)
- Παχυσαρκία
- Χρόνιες καρδιολογικές και αναπνευστικές παθήσεις
- Σε αθλητές με κακώσεις συνδέσμων, τενόντων και μαλακών μορίων
- Σε κατάγματα άκρων και σπονδυλικής στήλης
- Μετά από μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις (καρδία, ισχία, γόνατα, σπονδυλική στήλη)
Απαραίτητη προϋπόθεση για την έναρξη φυσικοθεραπείας σε ορισμένες από αυτές τις ασθένειες είναι η εντολή εκκίνησης άσκησης από θεράποντα ιατρό λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση του ασθενούς και ιδιαίτερα το στάδιο επούλωσης ή την πώρωση κατάγματος.

